Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.
[mc4wp_form id="4890"]
Zapisz Zapisz
↓Σε είδα να προσβάλλεις ηλικιωμένους μπροστά στο παιδί σου όταν ζήτησαν μια θέση στο λεωφορείο..
↓Σε είδα νευρικό, να φοβάσαι να μιλήσεις ενώ ξέρω ότι έχεις άποψη. Η θέση βουλώνει στόματα; Έχεις φωνή. Μίλα!
↓Σε είδα να κάνεις ένα τσιγάρο γεμάτη προβληματισμούς, να το αφήνεις στη μέση γιατί δεν προλαβαίνεις και να φοράς το χαμόγελο της συγκατάβασης βουτώντας ξανά στα βαθιά
↑Σε είδα να ψάχνεις να βρεις τα καλά και τα άσχημα. Και τα καλά να είναι πιο πολλά ενώ νόμιζες το αντίθετο.
↑ Σε είδα να βγάζεις το μπουφάν από το σακίδιο σου και να το φοράς, αλλά να μην φεύγεις δίπλα από την θάλασσα.
↑Σε είδα να φτιάχνεις ένα κολάζ από εισιτήρια συναυλιών που παρακολουθήσατε μαζί…
↑Σε είδα να κοιμάσαι στο αστικό και σε ζήλεψα που δεν έχω αυτήν την “πολυτέλεια”.
↑Σε είδα να χαμογελάς αμήχανα, ανίκανος να προσπεράσεις τον ηλικιωμένο μπροστά σου που σου έκλεινε το δρόμο.
↑Σε είδα να παίρνεις το βιβλίο σου και έναν καφέ στο χέρι και να πηγαίνεις θάλασσα. Ξεπέρασε το αμήχανο βλέμμα των άλλων, βούτηξε στο βιβλίο!
↑Σε είδα να ανταλλάσσεις μια βραδιά εξόδου, με μια βραδιά με πυτζάμες, επιτραπέζια, φίλους στο σπίτι και πίτσα.
↓Σε είδα να μην αντέχεις τη μοναξιά…
↑ Σε είδα να γράφεις μια αφιέρωση στο βιβλίο που σε λίγο θα τυλιγόταν με το περιτύλιγμα δώρου.
↓Σε είδα να απογοητεύεσαι όταν διάβασες ένα ακόμα μήνυμα: “Δεν κάνεις για την συγκεκριμένη θέση”.
↓Είδα να σε υποτιμούν εμμέσως και να τους πιστεύεις, μην έχοντας τρόπους και άμυνες να πείσεις απλά εσένα.
↑Σε είδα να πηγαίνεις στην δουλειά σου κρατώντας έναν καφέ στο χέρι και να γελάς μόνος σου ακούγοντας τον αγαπημένο σου σταθμό.
↓Σε είδα να βρίσκεις ευκαιρία να επιβάλεις την θιγμένη από χρόνια ανωτερότητα σου σε αδύναμους που δεν τολμούν καν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
↓Σε είδα να προβληματίζεσαι κοιτώντας το πορτοφόλι σου όταν έβαζες μέσα το εισιτήριο.
↑Σε είδα να λες ευχαριστώ και συγγνώμη στο τέλος της δουλειάς σου.
↑Σε είδα να κουνάς το λευκό σου μπαστούνι στις ειδικές ράγες του πεζοδρομίου, απολαμβάνοντας την απογευματινή σου βόλτα.
↑Σε είδα να βρίσκεις μικρά, διασκεδαστικά πράγματα για να κάνεις την καθημερινότητα σου υποφερτή.
↑ Σε είδα να χρησιμοποιείς(έστω και αποτυχημένα) το χιούμορ για να καλύψεις την αμηχανία σου.
↑Είδα να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους και να ενθουσιάζεσαι με την ομορφιά και την δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων.
↑ Σε είδα ξαπλωμένο στον δρόμο, βρώμικο αλλά επαρκή, μιας και το μόνο που ήθελες είναι να απολαύσεις τον ήλιο.
↑ Σε είδα να παθιάζεσαι με ένα παιχνίδι, βλέποντας μια ταινία, καθαρίζοντας έναν λεκέ, φτιάχνοντας ένα φαγητό. Το πάθος αξίζει στις μικρές στιγμές.
↑Σε είδα να παίρνεις τους φίλους σου Σάββατο πρωί, να κάθεσαι στο γρασίδι και να ακούς δίσκους από το πικ-απ σου. Πόλη του εξωτερικού; Όχι! Παραλία Θεσσαλονίκης!
↓Σε είδα και σε γνώρισα μέσα στο πλήθος να περπατάς σκεπτικός και να σμίγεις τα φρύδια. Δεν σε διέκοψα. το χρειαζόσουν.
↓ Σε είδα να περπατάς σαν χαμένος μέσα στην ίδια σου την πόλη.
↑ Σε είδα να δίνεις το πλαστικό σου ποτήρι στο συνεργατικό καφέ της γειτονιάς σου.
↑Σε είδα να κάνεις ένα μεγάλο βήμα με τους ψυχαναγκασμούς σου χαϊδεύοντας τον σκύλο της παρέας.
↑Σε είδα να χαμογελάς με την “καλημέρα” και το “ευχαριστώ” ενός ξένου που του έδωσες την σειρά σου στο supermarket.
↑ Σε είδα να σηκώνεσαι αθόρυβα για να μην ξυπνήσεις τους επισκέπτες σου.
↑Σε είδα να μιλάς για τα προβλήματα σου, χαμογελώντας που πλέον είσαι χαλαρός να το κάνεις.
↑Σε είδα να τρως παγωτό τον χειμώνα και να πίνεις ζεστό καφέ το καλοκαιρινό πρωινό. Αντιθέσεις απαραίτητες.
↑ Σε είδα να φωτογραφίζεις τα κύματα της θάλασσας πριν σβήσει το καλοκαίρι.
↑Σε είδα να παίρνεις ικανοποίηση όταν η ευγένεια σου εκτιμήθηκε.
↓Σε είδα να χάνεις την τελευταία ελπίδα που κρατούσες ότι οι άνθρωποι αλλάζουν.
↓Σε είδα να μιλάς για την δουλειά σου με απέχθεια. Να περιμένεις πότε θα έρθει η Παρασκευή. Δεν αξίζει.

Duane Michals – photography as a poem

Το 1932 γεννιέται στο McKeesport στην Αμερική ο Duane Michals, ο φωτογράφος που χαρακτηρίστηκε με πολύ επιτυχία ως ο ποιητής φωτογράφος, μιας και τα “κλικ” που έκανε, δίνουν στον θεατή πολλά περισσότερα από μια φωτογραφία. Ο Michals αγαπά τις ιστορίες των ανθρώπων και προσπαθεί πάντα να τις αποδώσει σωστά.

 

Ασχολείται με θέματα όπως η αγάπη και ο θάνατος αλλά πάντα έχει μια ροπή προς το μεταφυσικό και τον θάνατο.

Χρησιμοποιώ την φωτογραφία για να μπορώ να εκφράσω στον εαυτό μου τις εμπειρίες μου.

Αυτό που τον χαρακτηρίζει και ουσιαστικά ο λόγος που τον κάνει ιδιαίτερο είναι οι καινοτομίες που έκανε στον κόσμο της φωτογραφίας.

Η πρώτη καινοτομία είναι ότι επέλεξε να προσθέσει στις φωτογραφίες που έβγαζε, κείμενο που αφορά την ίδια την φωτογραφία, δίνοντας μας λεπτομέρειες για την ιστορία πίσω από αυτήν. Συμπληρώνοντας αυτό το στοιχείο, κάνει πιο πολυσύνθετη την έννοια της φωτογραφίας προσθέτοντας στοιχεία λογοτεχνίας. Ο λόγος του είναι περιγραφικός και τα συναισθήματα που δίνει είναι συνήθως μελαγχολικά.

This photo is my proof. There was that afternoon, when things were still good between us, and she embraced me, and we were so happy. It had happened, she did love me. Look, see for yourself!

Ah dreams, those luminous meteors that light the night skies of our consciousness, their own reality.

Το γάντι έκανε αυτό που ήθελε να κάνει.

Δεν διστάζει να τοποθετήσει και τον εαυτό του στα δημιουργήματα του, φτιάχνοντας κυρίως μεταφυσικές ιστορίες.

Αυτοπορτραίτο σαν να ήμουν νεκρός.

Αυτοπορτραίτο αποκοιμισμένος στον τάφο του Mereruka στην Σαχαρα, 1966.

Θέλοντας να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο στην αφήγηση των ιστοριών που ήθελε να πει, πέρνα στην δεύτερη καινοτομία που εισήγαγε με την δημιουργία “κίνησης” μέσα στην ίδια φωτογραφία ως μια τεχνική και μετά με την δημιουργία κολάζ φωτογραφιών που αποτελούν αυτοτελείς ιστορίες.

Ο Magritte με το διάσημο καπέλο του.

 

Κάθε μία φωτογραφία είναι από μόνη της ικανή να εντυπωσιάσει τους θεατές. Όμως ο Michals τις παραθέτει πάντα μαζί ως μια κινηματογραφική ιστορία.

Πιστεύω στην φαντασία. Αυτό που δεν μπορώ να δω είναι ξεκάθαρα πιο ενδιαφέρον από αυτό που μπορώ να δω.

 

 

 

 

 

Συνεργάστηκε με αρκετές διάσημες προσωπικότητες, έχοντας ως κάποια αγαπημένα πρόσωπα που του άρεσε να απεικονίζει.

Ο Andy Warhol αποτελεί συχνά αντικείμενο έμπνευσης για τον Michals.

Meryl Streep

Henri Clouzot

Rene Magritte

Τιμήθηκε με αρκετά βραβεία όπως: CAPS Grant (1975), National Endowment for the Arts Fellowship (1976), International Center of Photography Infinity Award for Art (1989), Foto España International Award (2001), και τοHonorary Doctorate of Fine Arts from Montserrat College of Art, Beverly, Mass. (2005) και έχει παραθέσει εκθέσεις στις διασημότερες γκαλερί ανά τον κόσμο.

 

Πιστεύω ότι οι φωτογράφοι πρέπει να είναι προκλητικοί και να μην μας λένε αυτό που ήδη ξέρουμε. Δεν έχει ιδιαίτερη δύναμη ή μαγεία να αποτυπώνεις το πρόσωπο σε ένα πορτραίτο. Η μαγεία είναι να βλέπεις τον άλλον με τρόπο που δεν έχεις ξαναδεί πριν.